Sadakatin Sahicisi

Sadakatin hakikisi, kendiliğinden gelendir. Ötesi, egomuzu karşımızdaki üzerinde tatmin etme bencilliğinden başka bir şey değil.

Sevmek yerini, başka hiçbir şeyi bu kadar sevmemek koşuluna bıraktığında, prangalar geçirildiğinde ruhlara, kafeslere kapatılıdığında en samimi hevesler, sadakat riyayla kol kola girer. Sadece size dokunduğundan emin olduğunuz kişinin, rüyaları artık tekinsiz, hayalleri günahkar, vicdanı kaygılıdır. Siz kendinizi sadık bir eşin varlığıyla taçlandırır, mutluluk oyununuzu büyük bir neşeyle sürdürürken o, görmemek, duymamak, koklamamak, dokunmamaktan yarım, eksik, size cam gibi öfkeler biriktirir. İlk anlaşmazlıkta kırılıp, sizi kanatmaya hazırlanan cam gibi öfkeler...

Başkasını sevebilmek de bir insanlık hakkı! Gizliden sürdürülecek bir suç değil. Bu haktan, formlar, normlar yani normal olmak, dışlanmamak adına vazgeçilmesi, bir erdem, bir ulvi duruş kabul edilse de, insanın kendine ihanetidir. İhanet, toplumsal düzen adına nasıl olur da dürüstlük ve sadakat olarak adlandırılabilir?

Başkasını sevme hakkını kullanmak da yürek ister elbette. Kararın arkasında duracak gücü ister. Aşk, zayıflıkları affetmez, küçük yürekleri sevmez, kolaycılığın başladığı yeri herkesten önce o terkeder. Herşey basit bir cinsellikten ibaret kalır, öteye geçmez, geçemez. Hesaplandığı gibi gitmeyince yeni hevesler, elde bir olana dönmek de dönülenden çok kendine nankörlük etmektir.

“Beni sana bağlayan aşktan başka ne var?” diyebilmeliyiz karşımızdakine. Ancak böyle bir aşka duyulan güvenle, huzur içinde sürebilir ilşikiler. Samimiyet kazanır. Derinlik kazanır. Kaybedilmesinden korkulan şey, statü, kolay yaşam olanakları ya da alıştığınız rehavet ise, kim samimi bir sadakatten söz edebilir? Giden birinin size değil, alıştıklarına, kolay ve güvenli olana dönüşünü bir aşk zaferi diye kutlamayı aklınızdan bile geçirmeyin.

Sevgiliniz, eşiniz, hayat arkadaşınız, sizinledir ama sizin değildir. Kölelik kavramına hararetle karşı durup da sevgiliyi köleleştirme çabası insanın insana en büyük ihaneti değil midir? Size ait olmadığındandır zaten kutsallığı size duyduğu aşkın. Siz egemenlik kurmadan da size gelişidir sevgilinin. İsteyerek kalışıdır yanınızda, gönüllü vazgeçişidir başkalarından. Sadakat, sadece içten geldiğinde sahicidir.

Asıl erdem, insanın insanı olanca doğallığıyla kabulü, artık sevmediğinden gidenin affı ve ardından tutulan asil yastadır.