Hayal Kurmaya Övgü

Hayal kurmak keyif vericidir. Hayal kurmaya bağımlı insanlar tanıyorum. Bir terapi gibi, kendilerini olmadıkları yerlerde, uzak kişilerle, başka mesleklerde hayal ederler… Hayal, kafamızda yoktan var ettiğimiz, imgeleyerek somutlaştırdığımız şeydir aslında. Ölmüş birinin yanınızda yattığını da hayal edebilirsiniz, bir kuş olup uçtuğunuzu, ağaçlarla sohbet ederek yüz yıllık tanıklıklarını size anlattıklarını da.

Belki de en güzel yanı, en kalabalık hayalinizde bile yalnız kalabilmenizdir. Toplum kurallarını alt üst edebilir, günah işleyebilir, yasakları yıkabilirsiniz. Sonsuz ve sorumsuzdur. Özgürdür. Olanaksızı olanaklı kılandır.

Doğasındandır ki, hayallere kavuşmak her zaman mümkün değildir. Öyle olsa, hayal tanımlamasına gerek kalmazdı. Eylem planları olurdu hayatımızda sadece. Amaca yönelik, stratejik planlar. Mavi insanlar da olmazdı resimlerde, meleklerle konuşan şairler de, bir sabah böceğe dönüşmüş olduğunu fark eden Gregor Samsa’ nın öyküsü de. Teknoloji de gelişemezdi kuşkusuz. Eski Bond filmlerindeki hayaller, bugün yaşamın vazgeçilmezi olmamış mıdır?

Hayal kurma eylemi, hayale ulaşma eyleminin önüne geçmediği ya da hayale ulaşmayı tutkulu bir saplantıya dönüştürmediği sürece olumlu bir güçtür. İvme verir, moral verir, yaşama katlanma gücü verir, sanatı besler, çalışkanlaştırır, sosyalleştirir.

Hayal kurabilmek bizlere, kendimizi başkasının yerine koyabilme yeteneğini de bağışlar. Ancak, bu sayede, kin ve nefret ifritlerinin kocaman ve ağır kamburundan kurtulmak mümkündür. Kırılmamak için esneyebilmek de, tecrübe etmeden öğrenme de ancak bu müthiş yetenekle imkanlı olur.

Hayallerinize sahip çıkın. Yaşama kendini kurban etmiş sert yürekli kimselerin, dünyada adaletle dağıtılmış nadir mucizelerden biri olan bu imkanınızdan sizi uzaklaştırmasına izin vermeyin. Ve, lütfen unutmayın, hayal kurabiliyorsanız hala varsınız demektir.